که کسی تیر می کشد درمن که کسی داد می زند از تو

که کسی پرت می شود به جهان ازپس یک تبسم کم سو

مثل شعری که پاک می شود ازروی یک سنگ قبر ساییده

 مثل شمعی که فوت می شودم درشکوه تلفظ "یاهو!"...

 

-هی مخاطب که دور می شود از اعتماد همه به نفس کسی

هی صدایی که محو می شود از جیغ های عمیق یک زائو-

 

به خودم رحم می کنم که تورا به سرانجام خوب ها ببرم

از خودت داغ می شوم اما از تویی که مچاله و ترسو

به زنی بی خیال خیره شدی از خودت می سوالی اش غمگین

که کسی که تو می شود هرروز توی آیینه ها منم یا او

ازخودم داد می زنی که مرا...از خودت شعرمی شوم که تورا...                                                         این معماکه حل نمی شود و       

                                            آب جوشی که روی کاکائو...